Seksi gjatë menopauzës: Çfarë është në të vërtetë ‘normale’?

Ajo që në të vërtetë është "normale" gjatë menopauzës mund të fillojë me një pyetje që nuk do të dëshironit ta bënit me zë të lartë: Pse seksi papritmas ndihet ndryshe?

Trupi ndryshon. Ciklet bëhen të parregullta dhe përfundimisht ndalen krejtësisht. Shtojini kësaj edhe afshet e nxehta, gjumin e dobët ose luhatjet e humorit. Dhe në një moment, vini re se diçka është ndryshe edhe në lidhje me seksin: Dëshira nuk është më aq e disponueshme, ose prekja që dikur ishte e këndshme papritmas ndihet e pakëndshme. Disa gra pastaj pyesin veten nëse kjo është thjesht pjesë e plakjes. Të tjera fajësojnë veten: A jam shumë e stresuar? A është bërë marrëdhënia e ndenjur? Apo janë hormonet?

Por nuk është kaq e thjeshtë. "Përgjigja shkencërisht e saktë është: Nuk e dimë", thotë gjinekologia dhe specialistja e mjekësisë seksuale Dr. Andrea Kottmel në podkastin BIPA "Honestly", kur pyetet për ndikimin e ndryshimeve hormonale në dëshirën seksuale. Sepse ndërsa trupi ndryshon gjatë perimenopauzës, seksualiteti nuk ndryshon automatikisht sipas një modeli specifik.

Sepse menopauza nuk është një çelës që ndërron dhe fik epshin. Megjithatë, ajo sigurisht që mund të ndryshojë mënyrën se si ndihet trupi juaj dhe, rrjedhimisht, mënyrën se si e përjetoni seksualitetin. Andrea Kottmel diskuton se çfarë ndodh me seksualitetin gjatë perimenopauzës dhe menopauzës, dhe pse nuk ka të bëjë aq shumë me pyetjen "Sa dëshirë është normale?" dhe më shumë me pyetjen: "Çfarë më bën të ndihem ende mirë në të vërtetë?"

Kur trupi juaj papritmas reagon ndryshe

Perimenopauza, vitet që çojnë në periudhën e fundit menstruale, është një fazë për shumë gra në të cilën siguritë zhduken. "Asgjë nuk mbetet e njëjtë, asgjë nuk është e fiksuar, gjithçka është e mundur", kështu e përshkruan Kottmel këtë kohë. Nivelet e hormoneve nuk bien thjesht në mënyrë uniforme. Estrogjeni dhe progesteroni mund të luhaten ndjeshëm, dhe ovulacioni bëhet më i parregullt. Kjo mund të manifestohet shumë ndryshe nga gruaja në grua.

Estrogjeni shpesh etiketohet me nxitim si "hormoni i kënaqësisë". Por surprizë: nuk është kaq e thjeshtë. Kottmel e quan më shumë një "hormon mirëmbajtjeje" për seksualitetin. Ndër të tjera, ai ndihmon të sigurohet që indi në zonën gjenitale të mbetet i furnizuar mirë me gjak dhe elastik. Kur nivelet e estrogjenit bien, mund të ndodhë diçka që diskutohet shumë më pak sesa, për shembull, afshet e nxehta: seksi mund të bëhet fizikisht më i vështirë. Membranat mukoze mund të bëhen më të thata dhe më të ndjeshme, lubrifikimi zvogëlohet dhe depërtimi mund të bëhet i pakëndshëm ose i dhimbshëm. Mund të shfaqen edhe djegie, kruarje dhe shqetësim gjatë urinimit. Simptoma të tilla njihen kolektivisht si sindroma gjenitourinare e menopauzës. Dhe dhimbja, nga ana tjetër, ndryshon dëshirën. Dikush që ka përjetuar dhimbje herën e fundit mund t'i afrohet një situate intime herën tjetër me pritjen se do të dhembë përsëri. Trupi reagon me tension, ngacmimi bëhet më i vështirë dhe përfundimisht, seksi nuk shoqërohet më me pritje, por me stres.

Dhe pastaj ka të gjitha gjërat që fillimisht nuk kanë të bëjnë fare me hormonet: mungesa e gjumit, stresi në punë, fëmijët, shqetësimet, një marrëdhënie afatgjatë, ilaçet ose thjesht fakti që jeta e dikujt po ndryshon. "Mund të jetë një kombinim i të dyjave", thotë Kottmel. Kjo është veçanërisht e rëndësishme sepse përndryshe, menopauza shpejt bëhet një lloj shpjegimi universal për çdo ndryshim në seksualitet.

Dëshira dhe Seksi në (Peri-)Menopauzë:

Christl Clear flet me ekspertë rreth një game të gjerë temash që lidhen me trupin femëror.

Ndoshta nuk është dëshira që mungon - por dëshira për seks ashtu siç e ka pasur dikush më parë.

Një keqkuptim tjetër që shpesh vazhdon gjatë gjithë jetës: seksi i mirë fillon spontanisht. Ndihesh i eksituar dhe pastaj bën seks. Megjithatë, në marrëdhëniet afatgjata, dëshira seksuale shpesh funksionon ndryshe. Seksologjia bën dallimin midis dëshirës spontane dhe të ashtuquajturës dëshirë "përgjigëse". Me dëshirën spontane, dëshira duket se lind nga askund. Dëshira përgjigëse, nga ana tjetër, zhvillohet vetëm gjatë një situate pozitive: afërsia, prekja ose një ftesë për intimitet mund të zgjojë dëshirën, edhe nëse nuk ka pasur nevojë të veçantë për të më parë. Kottmel e përshkruan atë si një "Pse jo?" të brendshme. Pra, nuk keni pse të zgjoheni tashmë të eksituar që një takim të çojë në seks të mirë.

Kjo mund të jetë veçanërisht interesante për çiftet që kanë qenë bashkë për vite me radhë. Seksualitetit gjithashtu mund t'i jepet hapësirë ​​në mënyrë të vetëdijshme pa u bërë automatikisht më pak romantik ose më pak autentik. Kjo përfshin vënien në pikëpyetje të ideve të dikujt rreth seksit. Menopauza, në veçanti, mund të jetë një mundësi për të rinegociuar këto ide. "Mungesa e dëshirës" nuk do të thotë domosdoshmërisht se ka diçka të gabuar me trupin tuaj. Ndonjëherë kjo thjesht do të thotë mungesë dëshire për mënyrën se si është përjetuar seksi deri më tani. Ndoshta nevojat kanë ndryshuar. Ndoshta një praktikë e caktuar është bërë e pakëndshme. Ndoshta nevojitet më shumë kohë. Ose ndoshta dikush dëshiron intimitet, por jo domosdoshmërisht seks.

Prandaj, Kottmel paralajmëron kundër përcaktimit nga jashtë se cilat arsye për seks janë "mjaftueshëm të mira". Ajo që ka rëndësi është se si ndihet situata për individin. Kjo vlen edhe për frekuencën. Sa shpesh çiftet duhet të bëjnë seks nuk mund të përcaktohet në mënyrë kuptimplote nga një numër. "Nuk ka frekuencë normale. Frekuenca normale përcaktohet nga çifti së bashku", thotë gjinekologia.

Një marrëdhënie e re me trupin e vet

Ky është sigurisht një nga aspektet më të vështira të menopauzës: të njohësh veten nga e para dhe të duhet të përballesh me një trup që po ndryshon papritur. Kjo mund të jetë e trishtueshme. Mund të jetë shqetësuese. Ti pikëllohesh për imazhin që kishe pasur më parë. Dhe kjo mund të ndikojë në perceptimin tënd të feminitetit, atraktivitetit dhe seksualitetit. Megjithatë, aty qëndron edhe diçka çliruese. Frika nga një shtatzëni e padëshiruar zhduket. Simptomat e PMS mund të zhduken. Dhe disa gra fillojnë, pikërisht në këtë kohë, të pyesin veten më intensivisht se çfarë shijojnë në të vërtetë dhe ta formësojnë këtë fazë të jetës në mënyrë më autonome. Kjo mund të nënkuptojë të kesh më pak seks. Mund të nënkuptojë të zbulosh forma të tjera intimiteti. Mund të nënkuptojë të kesh nevojë për më shumë kohë për ngacmim. Ose papritmas të provosh diçka për të cilën më parë nuk kishte vend.

Kjo është një arsye tjetër pse seksualiteti gjatë menopauzës nuk mund të reduktohet thjesht në rënien e niveleve të hormoneve. Hormonet mund të luajnë një rol. Dhimbja mund të luajë një rol. Gjumi, stresi, ilaçet, marrëdhëniet dhe imazhi për veten mund të luajnë të gjitha një rol. Dhe ndonjëherë disa nga këto gjëra janë në lojë njëkohësisht. "Nuk është vetëm trupi apo mendja. Është gjithçka e ndërlidhur", thotë Kottmer. Ndoshta ky është mesazhi më i rëndësishëm për gratë që aktualisht po kalojnë këtë tranzicion: Nuk ka domosdoshmërisht diçka thelbësisht të gabuar me ju vetëm sepse libido juaj ndryshon. Dhe shqetësimi fizik nuk duhet të durohet thjesht. Pyetja nuk është nëse duhet të keni ende të njëjtin nivel dëshire në moshën 45, 50 apo 60 vjeç siç kishit në moshën 25 vjeç. Përkundrazi, është: Çfarë më bën të ndihem mirë sot dhe çfarë më duhet për këtë?/ Standard.