Pas “Paketës së Cubave”, Rama në Theth me “Paketën e Maleve”

Alfred Lela

Një sezon pasi ua hodhi në tokë edhe bujtinat që kishin ndërtuar, edhe fjalën që u kishte dhënë, Edi Rama u ngjit në Theth, fshatin që ende lëpin plagët e sulmit të organizuar nga po ky kryeministër. Shumë gjëra kanë ndryshuar që atëherë, megjithatë.

Rama që përmbysi djersën dhe bereqetin e dhjetra familjeve thethjane, me fadroma e buldozerë, tani e sheh fatin e tij të stërkeqet përballë një vale protestash që po hyjnë ngadalë në muajin e dytë: flamingot e Nartës duken se po marrin hakun e shqiponjave të Thethit.

Rama nuk ka në krah as Marjana Koçekun, deputeten e zonës, e cila është bijë Shale (Thethi i përket bajrakut të Shalës), e neveritur me sa duket nga qëndrimi i tij për Nartën, një pakënaqësi që, të paktën sipas asaj vetë, ka nisur që me Thethin para një viti.

Përfaqësuesen e zones, Rama e kishte zëvendësuar me United Colors of Benneton, duke filluar me Benetin e becajve dhe ndonjë shtegtar tjetër, që fliste si nga Thethi, meqë gruan e kishte prej atij fshati.

Kush lexon nga pak histori, skendat e djeshme të Ramës në Theth, duhet t’i jenë përngarë me zyrtarët komunistë të pas 46-ës, që ngjiteshin në ato anë për të regjistruar popullsinë (për ta patronazhuar më saktë). Një ndjesi superioriteti (apo neverie) ndaj malësorëve, e shprehnin edhe duke ua ndërruar mbiemrat stërgjyshorë dhe katolikë, dhe duke ua zëvendësuar me toponime apoq qesëndi, që të dërguarve të partisë u vinin në mend aty për aty.

Rama dhe Beneti dukeshin dje si komunistër e rilindur, 2.0, të 46-ës që medemek kishin dalë për ta rregulluar Thethin, por gjasat janë që ta shtrembërojnë për herë të fundit atë fshat, që duket sikur Zoti e ka hedhur në atë luginë, si të ishte pëllëmba e dorës së Tij, për të pasqyruar veten në botë dhe jo për të pasqyruar botën (aq më pak atë të Ramës e Becit).

Në këtë kuptim, Rama kryen edhe një tradhti finale ndaj Veriut. Ai u hedh te këmbët “Paketën e maleve”, e cila përveçse është e diskutueshme për qëllimet, mund të jetë e dëmshme për pretendimet. Veriu, edhe pse- duhet pranuar, me toka më të pakta, ka qenë treva e vetme pa konflikte për kufijtë, tokat, kullotat, dhe kjo për arsye që lidhen me traditën.

Secili banor, apo familje, e ka ruajtur brez pas brezi, jo në letra por në kujtesë, tokën e vet dhe të tjetrit, dhe ky mirëkuptim ka prodhuar atë paqe sociale. “Paketa e maleve” mund të hapë një konflikt të panjohur për këto zona, mund të transferojë në malet e Shqipërisë atë batërdi, moskuptim dhe hajdutëri që gjithë këto vite ka përshkruar Ultësirën Perëndimore dhe bregdetin.

Kjo mund të jetë dhurata e fundit e Edi Ramës për Veriun, ndër shumë të tilla, të hidhura, të tij që në vitin 2013. Me këtë Rama mund të çojë në kriminalizimin e dytë të Veriut. Pas “Paketës së Cubave”, mbushjen e Kuvendit me banditët e Gegnisë, nga Kruja deri në kufi, ai propozon “Paketën e maleve”, hapjen e një kutie Pandore, e një konflikti të paqenë deri sot.

Kush ka lexuar raportet e misionit Jezuit në Shqipëri në fund të shekullit ’19-të dhe nisje të të 20-tit, mund të gjejë te Rama të njëjtën sjellje me atë të qeveritarëve osmanë në raport me zonat katolike në Shqipëri.

Sigurisht, për Edi Ramën, nuk mund të themi se është turk, duke qenë se ai vetë paraqitet si shumë gjëra dhe, njëkohësisht si asgjë.