Sex during menopause: What is really 'normal'?

What's actually "normal" during menopause may start with a question you might not want to ask out loud: Why does sex suddenly feel different?

The body changes. Cycles become irregular and eventually stop altogether. Add to that hot flashes, poor sleep, or mood swings. And at some point, you notice that something is different about sex too: Desire isn't as available anymore, or touch that was once pleasurable suddenly feels unpleasant. Some women then wonder if this is just part of aging. Others blame themselves: Am I too stressed? Has the relationship become stale? Or is it the hormones?

But it's not that simple. "The scientifically correct answer is: We don't know," says gynecologist and sexual medicine specialist Dr. Andrea Kottmel on the BIPA podcast "Honestly," when asked about the impact of hormonal changes on sexual desire. Because while the body changes during perimenopause, sexuality doesn't automatically change in a specific pattern.

Because menopause isn't a switch that flips your libido on and off. However, it can certainly change the way your body feels and, consequently, the way you experience sexuality. Andrea Kottmel discusses what happens to sexuality during perimenopause and menopause, and why it's less about the question "How much desire is normal?" and more about the question: "What still makes me feel really good?"

When your body suddenly reacts differently

Perimenopause, the years leading up to your last menstrual period, is a time for many women when certainties disappear. “Nothing stays the same, nothing is fixed, anything is possible,” is how Kottmel describes this time. Hormone levels don’t just drop uniformly. Estrogen and progesterone can fluctuate significantly, and ovulation can become more irregular. This can manifest itself very differently from woman to woman.

Estrogjeni shpesh etiketohet me nxitim si "hormoni i kënaqësisë". Por surprizë: nuk është kaq e thjeshtë. Kottmel e quan më shumë një "hormon mirëmbajtjeje" për seksualitetin. Ndër të tjera, ai ndihmon të sigurohet që indi në zonën gjenitale të mbetet i furnizuar mirë me gjak dhe elastik. Kur nivelet e estrogjenit bien, mund të ndodhë diçka që diskutohet shumë më pak sesa, për shembull, afshet e nxehta: seksi mund të bëhet fizikisht më i vështirë. Membranat mukoze mund të bëhen më të thata dhe më të ndjeshme, lubrifikimi zvogëlohet dhe depërtimi mund të bëhet i pakëndshëm ose i dhimbshëm. Mund të shfaqen edhe djegie, kruarje dhe shqetësim gjatë urinimit. Simptoma të tilla njihen kolektivisht si sindroma gjenitourinare e menopauzës. Dhe dhimbja, nga ana tjetër, ndryshon dëshirën. Dikush që ka përjetuar dhimbje herën e fundit mund t'i afrohet një situate intime herën tjetër me pritjen se do të dhembë përsëri. Trupi reagon me tension, ngacmimi bëhet më i vështirë dhe përfundimisht, seksi nuk shoqërohet më me pritje, por me stres.

Dhe pastaj ka të gjitha gjërat që fillimisht nuk kanë të bëjnë fare me hormonet: mungesa e gjumit, stresi në punë, fëmijët, shqetësimet, një marrëdhënie afatgjatë, ilaçet ose thjesht fakti që jeta e dikujt po ndryshon. "Mund të jetë një kombinim i të dyjave", thotë Kottmel. Kjo është veçanërisht e rëndësishme sepse përndryshe, menopauza shpejt bëhet një lloj shpjegimi universal për çdo ndryshim në seksualitet.

Dëshira dhe Seksi në (Peri-)Menopauzë:

Christl Clear flet me ekspertë rreth një game të gjerë temash që lidhen me trupin femëror.

Ndoshta nuk është dëshira që mungon - por dëshira për seks ashtu siç e ka pasur dikush më parë.

Një keqkuptim tjetër që shpesh vazhdon gjatë gjithë jetës: seksi i mirë fillon spontanisht. Ndihesh i eksituar dhe pastaj bën seks. Megjithatë, në marrëdhëniet afatgjata, dëshira seksuale shpesh funksionon ndryshe. Seksologjia bën dallimin midis dëshirës spontane dhe të ashtuquajturës dëshirë "përgjigëse". Me dëshirën spontane, dëshira duket se lind nga askund. Dëshira përgjigëse, nga ana tjetër, zhvillohet vetëm gjatë një situate pozitive: afërsia, prekja ose një ftesë për intimitet mund të zgjojë dëshirën, edhe nëse nuk ka pasur nevojë të veçantë për të më parë. Kottmel e përshkruan atë si një "Pse jo?" të brendshme. Pra, nuk keni pse të zgjoheni tashmë të eksituar që një takim të çojë në seks të mirë.

Kjo mund të jetë veçanërisht interesante për çiftet që kanë qenë bashkë për vite me radhë. Seksualitetit gjithashtu mund t'i jepet hapësirë ​​në mënyrë të vetëdijshme pa u bërë automatikisht më pak romantik ose më pak autentik. Kjo përfshin vënien në pikëpyetje të ideve të dikujt rreth seksit. Menopauza, në veçanti, mund të jetë një mundësi për të rinegociuar këto ide. "Mungesa e dëshirës" nuk do të thotë domosdoshmërisht se ka diçka të gabuar me trupin tuaj. Ndonjëherë kjo thjesht do të thotë mungesë dëshire për mënyrën se si është përjetuar seksi deri më tani. Ndoshta nevojat kanë ndryshuar. Ndoshta një praktikë e caktuar është bërë e pakëndshme. Ndoshta nevojitet më shumë kohë. Ose ndoshta dikush dëshiron intimitet, por jo domosdoshmërisht seks.

Prandaj, Kottmel paralajmëron kundër përcaktimit nga jashtë se cilat arsye për seks janë "mjaftueshëm të mira". Ajo që ka rëndësi është se si ndihet situata për individin. Kjo vlen edhe për frekuencën. Sa shpesh çiftet duhet të bëjnë seks nuk mund të përcaktohet në mënyrë kuptimplote nga një numër. "Nuk ka frekuencë normale. Frekuenca normale përcaktohet nga çifti së bashku", thotë gjinekologia.

Një marrëdhënie e re me trupin e vet

Ky është sigurisht një nga aspektet më të vështira të menopauzës: të njohësh veten nga e para dhe të duhet të përballesh me një trup që po ndryshon papritur. Kjo mund të jetë e trishtueshme. Mund të jetë shqetësuese. Ti pikëllohesh për imazhin që kishe pasur më parë. Dhe kjo mund të ndikojë në perceptimin tënd të feminitetit, atraktivitetit dhe seksualitetit. Megjithatë, aty qëndron edhe diçka çliruese. Frika nga një shtatzëni e padëshiruar zhduket. Simptomat e PMS mund të zhduken. Dhe disa gra fillojnë, pikërisht në këtë kohë, të pyesin veten më intensivisht se çfarë shijojnë në të vërtetë dhe ta formësojnë këtë fazë të jetës në mënyrë më autonome. Kjo mund të nënkuptojë të kesh më pak seks. Mund të nënkuptojë të zbulosh forma të tjera intimiteti. Mund të nënkuptojë të kesh nevojë për më shumë kohë për ngacmim. Ose papritmas të provosh diçka për të cilën më parë nuk kishte vend.

This is another reason why sexuality during menopause can't be reduced simply to declining hormone levels. Hormones can play a role. Pain can play a role. Sleep, stress, medications, relationships, and self-image can all play a role. And sometimes several of these things are at play at the same time. "It's not just the body or the mind. It's all interconnected," says Kottmer. Perhaps this is the most important message for women currently going through this transition: There's not necessarily something fundamentally wrong with you just because your libido changes. And physical discomfort shouldn't simply be tolerated. The question isn't whether you should still have the same level of desire at age 45, 50, or 60 that you had at age 25. Rather, it's: What makes me feel good today, and what do I need to do to make it happen? / Standard.