Flash News

Përshkallëzohet protesta, policia nis shoqërimet e dhunshme të studentëve

Policia nis hedhjen e gazit lotsjellës dhe ujit me presion

Policia e Shtetit e përfshirë në shkelje masive dhe të koordinuara të të drejtave të njeriut

Tensione të forta në Lezhë, i mituri bie në tokë i gjakosur, pas ndjekjes nga policia (video)

Video/ "Ata janë fëmijët tanë", qytetari i del përballë efektivit: Shporruni! Kjo rini s’ka frikë

OP-ED

Komunistët janë ende mes nesh…edhe në varrime

Politiko 3 September 2026, 11:44
Komunistët janë ende mes nesh…edhe në varrime

Dom Ivani

Këtë e shoh sidomos nëpër varrime. Ndonjëherë ndodh që ai që merret me organizimin e varrimit, pra ai që vendos për kohën “i pari i mortit”, mënyrën dhe rrjedhën e ceremonisë, është një njeri i aftë dhe i organizuar… por komunist deri në palcë. Dhe kur bëhet fjalë për një varrim katolik, kjo duket dhe ndihet shumë qartë. Shumë prej tyre e tolerojnë priftin në shtëpi, por ta çosh të ndjerin në kishë për Meshën e Shenjtë? Absolutisht jo! Dhe atëherë fillojnë justifikimet: “Nuk kemi kohë”, “Ka edhe myslimanë”, “Duhet t’i respektojmë të gjithë”, “Nuk mund ta humbim kohën në kishë”. Çudia është se i ndjeri, kur ishte gjallë, mund të ketë qenë besimtar i rregullt: shkonte në Meshë, rrëfehej, merrte sakramentet dhe merrte pjesë në të gjitha ritet e Kishës. Ama nuk ka rëndësi. Organizatori ynë i dashur, me kronometrin në dorë, bën gjithçka që i ndjeri të mos kalojë nga kisha. Kur më në fund arrij tek funerali, dëgjoj: “Shpejt, shpejt…”, “Sa ka mbetur?”, “Dom, mbarove?”, “Edhe sa do të zgjasë?”

Më ka ndodhur më shumë se një herë të humbas durimin dhe t’u përgjigjem me një ton jo fort të butë:

“Mos ke frikë se të ftohet pilafi?”

Sepse gjëja më interesante është kjo: janë po ata njerëz që, pas varrimit, kur shkojnë në restorant, përballë një gote të mirë rakie, papritur zbulojnë se koha nuk ekziston më! Në tavolinë mund të qëndrojnë tri orë, të hanë, të pinë, të tregojnë histori, të qeshin e të bëjnë dolli sikur të ishte dasmë. Aty koha nuk ka rëndësi. Aty askush nuk thotë: “Shpejt, shpejt!” Dhe natyrisht, e gjithë kjo i bën mirë shpirtit të të ndjerit… sidomos kur vjen gota e dytë e rakisë!

Prandaj duhet të zgjedhim mirë se kush merret me organizimin e një varrimi. Sepse duhet të kuptojmë një gjë shumë të thjeshtë: vdekja e një njeriu nuk mund të trajtohet sikur të kishte cof një bagti. Dhe sidomos kur vdes një person katolik, i cili e ka jetuar fenë e tij, nuk mund ta konsiderojmë Meshën si një humbje të panevojshme kohe. 

Vdekja e krishterë nuk është thjesht një moment që duhet ta përfundojmë sa më shpejt. Është momenti i fundit në të cilin bashkësia shoqëron vëllanë ose motrën e vet përpara Zotit.

Prandaj, miq të dashur, rakia mund të presë. Mesha nuk duhet lënë. 

P.S. Nëse ky shkrim të është dukur se meriton pak vëmendje, bëj një like: ty nuk të kushton asgjë, por ndihmon që Facebook-u t’ua tregojë edhe njerëzve të tjerë. Dhe nëse mendon se mund të bëjë dikë të reflektojë, shpërndaje. Të ndihmojmë së bashku që të qarkullojnë edhe këto mendime.

 

 

Të fundit